De berg is een vorm van land dat opvalt boven de omgeving. De berg maakt deel uit van het stijgende oppervlak van de aarde in vergelijking met de omgeving. Een berg is meestal langer en steiler dan een heuvel, maar er is gelijkenis en het gebruik is vaak afhankelijk van lokale gewoonte. Sommige autoriteiten definiëren bergen met pieken over een zekere omvang; De Encyclopædia Britannica vereist bijvoorbeeld een hoogte van 2000 voet (610 m) te definiëren als een berg.
Een berg wordt meestal gevormd uit tektonische bewegingen van platen, orogene bewegingen of epeirogene bewegingen. Bergen zijn collecties of rijen bergen.
De berg is een vorm van een grondoppervlak dat veel hoger is dan de grond in de omgeving. Bergen zijn over het algemeen groter dan heuvels, maar er is ergens een heuvel hoger dan wat ergens anders een berg wordt genoemd. Bergen hebben in het algemeen steile en steile hellingen of kunnen ook worden omgeven door pieken of bergen. Bij sommige berghoogte kan twee of meer verschillende klimaten, soorten planten en leven hebben.
Er is eigenlijk geen algemene definitie voor bergen. Hoogte, volume, reliëf, steilheid, afstand en continuïteit kunnen worden gebruikt als criteria bij het definiëren van een berg. Volgens KBBI is de definitie van een berg "een zeer grote en hoge heuvel (meestal meer dan 600 m hoog)" [1]
De hoogste berg in Indonesië is Puncak Jaya in Papua.
9Apps 4.9
