Bhagavad Gita শ্রীমদ্ভগবদগীতা

Paglalarawan ng Bhagavad Gita শ্রীমদ্ভগবদগীতা

Kabilang sa mga hindi mabibili na mga turo na maaaring matagpuan sa dakilang tula ng Hindu ng Mahabharata, walang napakabihirang at mahalaga tulad nito, & quot; ang panginoon ' s awit. & Quot; Dahil nahulog ito mula sa banal na labi ni Shri Krishna sa larangan ng labanan, at pinatahimik ang mga nakagagalit na damdamin ng kanyang alagad at kaibigan, kung gaano karaming mga nababagabag na puso ang natahimik at pinalakas, kung gaano karaming mga pagod na kaluluwa ang humantong sa kanyang mga paa. Ito ay sinadya upang maiangat ang aspirant mula sa mas mababang antas ng pagtalikod kung saan ang mga bagay ay tinanggihan, sa taas na taas kung saan ang mga pagnanasa ay patay, at kung saan ang yogi ay naninirahan sa kalmado at walang tigil na pagmumuni -muni, habang ang kanyang katawan at isip ay aktibong nagtatrabaho sa paglabas ng mga tungkulin Ang pagkahulog sa kanyang buhay sa buhay. Na ang espirituwal na tao ay hindi kailangang maging isang recluse, na ang unyon sa banal na buhay ay maaaring makamit at mapanatili sa gitna ng mga makamundong gawain, na ang mga hadlang sa unyon na iyon ay hindi nasa labas ng sa amin ngunit sa loob natin - ganoon ang sentral na aralin ng Bhagavad Gita. Upang maabot ito, ang balanse ay dapat makuha, balanse, upang ang sarili, ay sumali sa sarili, ay hindi maaapektuhan ng kasiyahan o sakit, pagnanais o pag -iwas, o alinman sa & quot; pares ng mga magkasalungat at quot; sa pagitan ng kung saan ang mga hindi pinag -aralan na swing paatras at pasulong. Ang pag-moderate ay samakatuwid ang pangunahing tala ng Gita, at ang pagkakasundo ng lahat ng mga nasasakupan ng tao, hanggang sa mag-vibrate sila sa perpektong attunement kasama ang isa, ang kataas-taasang sarili. Ito ang layunin na ang alagad ay itakda sa harap niya. Dapat niyang malaman na hindi siya maakit ng kaakit -akit, o tinanggihan ng repellent, ngunit dapat makita ang kapwa bilang mga pagpapakita ng isang Panginoon, upang sila ay maging mga aralin para sa kanyang gabay na hindi mga fetter para sa kanyang pagkaalipin. Sa gitna ng kaguluhan dapat siyang magpahinga sa Panginoon ng kapayapaan, na pinalabas ang bawat tungkulin sa buong, hindi dahil hinahanap niya ang mga resulta ng kanyang mga aksyon, ngunit dahil tungkulin niyang gawin ang mga ito. Ang kanyang puso ay isang dambana, pag -ibig sa Kanyang Panginoon ang apoy na nasusunog; Ang lahat ng kanyang mga gawa, pisikal at kaisipan, ay mga sakripisyo na inaalok sa dambana; At sa sandaling inaalok, kasama niya ang mga ito ay walang karagdagang pag -aalala. Umakyat sila sa mga paa ng lotus ni Ishvara, at, binago ng apoy, hindi nila pinapanatili ang walang lakas na puwersa sa kaluluwa. Si Arjuna, ang mandirigma-prinsipe, ay upang mapatunayan ang pamagat ng kanyang kapatid at#39; s, upang sirain ang isang usurpor na inaapi ang lupain; Ito ay ang kanyang tungkulin bilang Prinsipe, bilang mandirigma, upang ipaglaban ang paglaya ng kanyang bansa at ibalik ang kaayusan at kapayapaan. Upang gawing mas mapait ang paligsahan, ang mga mahal na kasama at mga kaibigan ay tumayo sa magkabilang panig, binabalot ang kanyang puso ng personal na paghihirap, at gumawa ng isang salungatan ng mga tungkulin pati na rin ang pisikal na alitan. Maaari ba niyang patayin ang mga taong may utang siya at tungkulin, at yapakan ang mga tali ng kamag -anak? Ang pagsira sa mga relasyon sa pamilya ay isang kasalanan; Ang iwanan ang mga tao sa malupit na pagkaalipin ay isang kasalanan; Nasaan ang tamang paraan? Dapat gawin ang hustisya, ang ibang batas ay hindi papansinin; Ngunit paano pumatay nang walang kasalanan? Ang sagot ay ang pasanin ng libro: walang personal na interes sa kaganapan; isagawa ang tungkulin na ipinataw ng posisyon sa buhay; Napagtanto na si Ishvara, nang sabay -sabay na panginoon at batas, ay ang gumagawa, na gumagana ang makapangyarihang ebolusyon na nagtatapos sa kaligayahan at kapayapaan; makilala sa kanya sa pamamagitan ng debosyon, at pagkatapos ay magsagawa ng tungkulin bilang tungkulin, pakikipaglaban nang walang pagnanasa o pagnanasa, nang walang galit o poot; Sa gayon ang aktibidad ay walang mga bono, ang yoga ay nakamit, at ang kaluluwa ay libre.