Ang isang manlalaban sasakyang panghimpapawid ay isang sasakyang panghimpapawid militar na dinisenyo lalo na para sa air-to-air combat laban sa iba pang mga sasakyang panghimpapawid, [1] kumpara sa mga bombero at pag-atake ng sasakyang panghimpapawid, na ang pangunahing misyon ay upang salakayin ang mga target sa lupa. Ang mga hallmark ng isang manlalaban ay ang bilis nito, kadaliang mapakilos, at maliit na sukat na may kaugnayan sa iba pang mga sasakyang panghimpapawid ng labanan.
Maraming mga fighters ay may pangalawang mga kakayahan sa pag-atake sa lupa, at ang ilan ay dinisenyo bilang dual-purpose fighter-bombers; Kadalasan ang sasakyang panghimpapawid na hindi nagtupad sa karaniwang kahulugan ay tinatawag na mga mandirigma. Ito ay maaaring para sa mga dahilan sa pulitika o pambansang seguridad, para sa mga layunin sa advertising, o iba pang mga dahilan.
Ang pangunahing layunin ng manlalaban ay upang maitatag ang air higit na kagalingan sa isang larangan ng digmaan. Dahil ang World War I, ang pagkamit at pagpapanatili ng superiority ng hangin ay itinuturing na mahalaga para sa tagumpay sa maginoo na digma. Ang tagumpay o kabiguan ng mga pagsisikap ng belligerent upang makakuha ng air supremacy hinges sa maraming mga kadahilanan kabilang ang kakayahan ng mga piloto nito, ang taktikal na katinuan ng doktrina nito para sa pag-deploy ng mga mandirigma nito, at ang mga numero at pagganap ng mga mandirigma. Dahil sa kahalagahan ng superiority ng hangin, dahil ang bukang-liwayway ng aerial combat armed pwersa ay patuloy na nakipagkumpetensya upang bumuo ng mga technologically superior fighters at i-deploy ang mga mandirigma sa mas malaking bilang, at ang isang mabubuting badyet ng depensa ng modernong armadong armadong pwersa.
9Apps 4.9
